Niemieccy fabrykanci odegrali ważną rolę w rozwoju przemysłu chemicznego w Pabianicach.
Na przełomie lat 80. i 90. XIX w. Ludwik Schweikert i Robert Resiger założyli w mieście Fabrykę Farb Anilinowych i Produktów Chemicznych. wkrótce aż do firmy dołączył chemik niemczyzna Emanuel Fröhlich, dzięki któremu wprowadzono produkcję nowych artykułów. firma przyjęła nazwę: fabryka Barwników Anilinowych oraz Chemicznych i Farmaceutycznych Schweikert i Fröhlich. od tej pory następował jej kolejny rozwój. przed 1898 r. utworzono oddział farmaceutyczny. na końcu firma znalazła się w centrum zainteresowania kapitału szwajcarskiego.
W 1899 r. doszło aż do fuzji między fabryką Schweikerta i Fröhlicha i spółka akcyjną CIBA AG spośród Bazylei. Powstało w ten sposób Pabianickie towarzystwo Akcyjne Przemysłu Chemicznego w Pabianicach. statut został zatwierdzony przez cara Mikołaja II. kapitał spółki wynosił 750 000 rubli i został podzielony na 1500 akcji po 500 rubli. Głównymi akcjonariuszami byli Ludwik Schweikert i Emanuel Fröhlich.
Nowe środki finansowe uzyskane dzięki utworzeniu spółki akcyjnej umożliwiły podjecie kolejnych inwestycji. W 1900 r. rozpoczęto budowę frontowego, parterowego budynku ciągnącego się wzdłuż ul. Saskiej. W 1910 r. przystąpiono aż do budowy oddziału produkującego siarczek sodu i oddziału kwasu mrówkowego. Uruchomiono także produkcję antychloru. Przystąpiono także aż do realizacji budowy oczyszczalni ścieków na terenie osady młynarskiej "Pliszka". firma należała aż do największych przedsiębiorstw chemicznych na obszarze Królestwa Polskiego (pod wobec wartości produkcji oraz liczby robotników). Głównym rynkiem zbytu była Rosja, gdzie ok. 1900 r. w Moskwie utworzono oddział zakładów chemicznych, w którym znajdowało się referat sprzedaży.
Rozwój firmy przerwał poryw I wojny światowej w 1914 r. Okupanci niemieccy zarekwirowali wymiary produktów i półfabrykatów oraz urządzenia. produkcja uległa znacznemu ograniczeniu. Ludwik Schweikert został aresztant przez Niemców, i po zwolnieniu wyjechał w głąb Rosji, gdzie zmarł w Moskwie w 1916 r. Ponowne uruchomienie zakładów chemicznych w Pabianicach nastąpiło po odzyskaniu niepodległości przez Polskę.
W okresie międzywojennym Pabianicka Spółka Akcyjna Przemysłu Chemicznego produkowała barwniki syntetyczne, organiczne, chemikalia i preparaty farmaceutyczne. firma miała swoje przedstawicielstwa w Gdańsku, Warszawie, Bielsku, Lwowie, Poznaniu, Warszawie i Wilnie.